Opowieść o Mikołaju

Dawno, dawno temu żyła sobie wdowa z dwójką pięcioletnich dzieci. Gdy zbliżały się święta Bożego Narodzenia, mała Karolinka ze swoim bratem Mateuszem nie mogli doczekać się świąt. Zawsze dostawali po małym prezencie. Kiedy mama wychodziła do pracy zobaczyła jak mała Karolinka pisze list do Świętego Mikołaja. Gdy mama już poszła do pracy przyszła do nich babcia. Wzięła ich do pokoju i opowiadała im o Świętym Mikołaju. Akurat gdy babcia zaczęła opowiadać zobaczyła swoja córkę, która była smutna. Okazało się, że została zwolniona. Babcia pocieszyła córkę i poszła do domu. Dzieci podeszły do kalendarza i zaczęły liczyć ile dni zostało do świąt.

Kiedy już nadeszły święta wdowa i dzieci zaczęli dekorować choinkę a później przyrządzali jedzenie. Trochę było mało jedzenia, gdyż wdowa jeszcze nie znalazła sobie pracy. Pod choinką jak zwykle było mało prezentów. Karolinka i Mateusz byli smutni, bo myśleli, że będzie w tym roku więcej prezentów. Szybko poszły pomóc mamie przy układaniu talerzy. Nagle z komina zleciał Mikołaj i dał każdemu po prezencie. Karolinka dostała lalkę, Mateusz samochodzik, a mama pieniądze. Mikołaj się pożegnał i wskoczył do dużych sani z reniferami. Dzięki Mikołajowi dzieci razem z mamą spędzili szczęśliwe święta. Karolinka i Mateusz byli bardzo radośni, a mama znalazła sobie pracę. Od tego wydarzenia żyli długo i szczęśliwie.